HydraFusion w GitHub Copilot. Jak działa i jak włączyć w VS Code

Czym jest HydraFusion w GitHub Copilot

HydraFusion pojawia się w menu wyboru modelu, ale sam nie jest modelem. Według dokumentacji GitHub to orkiestrator, czyli warstwa, która dla każdego polecenia wybiera sposób pracy i modele do jego wykonania, a na końcu zwraca jedną odpowiedź. Użytkownik nie musi przełączać modeli w trakcie zadania ani decydować, który nadaje się do danego etapu.

GitHub przedstawił projekt 4 września 2026 roku jako wersję badawczą (research preview) dostępną w Copilot CLI po włączeniu funkcji eksperymentalnych. 30 września rozszerzył ją na VS Code i aplikację GitHub Copilot. Była to według firmy najczęstsza prośba użytkowników testujących HydraFusion. Nowa wersja częściej informuje też o postępie, co ma pomóc przy dłuższych zadaniach.

Trzy schematy pracy: Single, Cascade i Critique

Wybór schematu HydraFusion traktuje jak zadanie optymalizacyjne. Ocenia polecenie pod kątem rozumowania, generowania kodu, debugowania i używania narzędzi, po czym wybiera najprostszy schemat, który powinien spełnić wymagany poziom jakości. Schemat jest dobierany osobno dla każdego polecenia, więc w jednej sesji pierwsze zadanie może trafić do Single, a kolejne do Critique.

• Single - jeden model wykonuje zadanie. Działa podobnie jak zwykłe zapytanie do wybranego modelu i trwa najkrócej.
• Cascade - szybszy i tańszy model przygotowuje rozwiązanie, a bramka jakości decyduje, czy je przyjąć, czy przekazać zadanie mocniejszemu modelowi.
• Critique - jeden model pisze szkic, model z innej rodziny ocenia go w trybie tylko do odczytu, a autor szkicu raz poprawia wynik. To ten sam wzorzec co agent rubber duck w Copilot CLI.

Czym HydraFusion różni się od trybu Auto

Auto wybiera jeden model dla każdego zapytania, a HydraFusion wybiera cały przebieg pracy, w którym może użyć kilku modeli w ramach jednej tury. GitHub zaleca Auto do codziennej pracy, bo jest szybszy, a płatne plany dostają w nim rabat na koszt modeli. HydraFusion ma sens przy większych, dobrze opisanych zadaniach, takich jak złożony błąd albo zmiana obejmująca kilka plików, gdzie dodatkowe przebiegi mogą być warte czasu i kredytów.

Lista modeli używanych przez HydraFusion nie jest stała. GitHub zmienia ją, gdy pojawiają się nowe modele i wyniki ocen. Użytkownik nie może wskazać modeli samodzielnie, ale po zakończeniu zadania może sprawdzić, które zostały użyte. HydraFusion korzysta tylko z modeli dostępnych w danym planie i dopuszczonych przez politykę modeli organizacji.

Jak włączyć HydraFusion w VS Code i aplikacji Copilot

Włączenie zajmuje kilka minut. W VS Code potrzebna jest wersja 1.140 lub nowsza albo VS Code Insiders:

1. Otwórz ustawienia skrótem Ctrl + , (Windows i Linux) lub Command + , (macOS).
2. Wyszukaj ustawienie chat.copilot.hydraFusion.enabled i zaznacz je.
3. Otwórz Copilot Chat, rozwiń listę modeli na dole panelu i wybierz HydraFusion, który znajduje się pod pozycją Auto.
4. Wpisz zadanie. Panel czatu pokaże kolejne etapy pracy, a po najechaniu na stopkę gotowej odpowiedzi widać, które modele zostały użyte.
5. W aplikacji GitHub Copilot zaktualizuj program, wejdź w Settings, następnie Experimental, włącz HydraFusion i wybierz go z listy modeli.
6. W Copilot CLI uruchom narzędzie z opcją --experimental albo wpisz /experimental on, zrestartuj sesję i wybierz HydraFusion (Research Preview) poleceniem /model.

Ile kosztuje HydraFusion w kredytach AI

HydraFusion nie ma własnego cennika. Każdy model użyty w zadaniu jest rozliczany po swojej standardowej stawce w kredytach AI GitHub, a rabat dla trybu Auto nie obowiązuje. W schematach Cascade i Critique działa więcej niż jeden model, dlatego takie zadanie trwa dłużej i może zużyć więcej kredytów niż to samo polecenie wysłane do jednego modelu.

GitHub ogranicza część tego kosztu. Główna rozmowa w miarę możliwości zostaje na tym samym modelu, żeby korzystać z tokenów zapisanych w pamięci podręcznej, a model recenzujący dostaje tylko potrzebny kontekst. Zużycie w sesji Copilot CLI pokazuje polecenie /usage. W naszej ocenie zespoły, które rozliczają Copilota z budżetu działu, powinny porównać koszt kilku typowych zadań w HydraFusion i w Auto, zanim udostępnią nowy tryb wszystkim programistom.

Wyniki testów GitHub i ich ograniczenia

GitHub porównał najlepiej dostrojoną konfigurację HydraFusion z Claude Opus 5 w trzech testach programistycznych. Wszystkie modele działały na średnim poziomie rozumowania, a koszt obejmował każdy etap, łącznie ze szkicami, recenzją, eskalacją i ponownymi próbami. Wyniki przedstawiają się następująco:

• TerminalBench 2.1 (złożone zadania w terminalu): jakość wyższa o 4,9 pkt proc., szacunkowy koszt niższy o 67 proc.
• DeepSWE (zadania w dużych repozytoriach): jakość niższa o 1,5 pkt proc., koszt niższy o 36 proc.
• CheckpointBench (wewnętrzny test GitHub oparty na prawdziwych sesjach Copilota): jakość niższa o 0,1 pkt proc., koszt niższy o 65 proc.

Ograniczenia wersji badawczej

Wyniki pochodzą od producenta i z testów offline na konkretnych wersjach benchmarków, pul modeli i założeń cenowych. CheckpointBench jest testem wewnętrznym, którego nie można niezależnie powtórzyć. Sam GitHub zaznacza, że TerminalBench 2.1 jest bliski nasycenia, a przydatność w codziennej pracy ma dopiero sprawdzić okres testów.

Dokumentacja wymienia też ograniczenia praktyczne. HydraFusion nie ma gwarancji dostępności (SLA) i nie jest przeznaczony do zadań produkcyjnych. Najlepiej sprawdza się w pierwszym, pojedynczym poleceniu, a obsługę dłuższych, wieloetapowych sesji GitHub dopiero rozwija. Jeśli odrzucony szkic zdążył zmienić pliki w katalogu roboczym, zmiany nie są cofane automatycznie, więc przed commitem trzeba je przejrzeć. HydraFusion nie uruchamia też subagentów, a jego okno kontekstu odpowiada najmniejszemu limitowi spośród używanych modeli.

Co HydraFusion oznacza dla zespołów w Polsce

Dla programistów z planem Pro lub Pro+ HydraFusion to kolejna pozycja na liście modeli, którą można przetestować bez dodatkowych formalności. W firmach z planem Business lub Enterprise decyzja należy do administratora, bo narzędzie jest dostępne tylko przy włączonych funkcjach w wersji zapoznawczej. Warto to oddzielić od październikowych zmian w politykach Copilota, które dotyczą nowych funkcji ogólnie dostępnych, a nie wersji badawczych.

Przed włączeniem w organizacji warto sprawdzić dwie rzeczy. Po pierwsze, HydraFusion wysyła części zadania do modeli różnych dostawców, więc lista dopuszczonych modeli w polityce organizacji wyznacza, kto przetwarza kod. Dokumentacja nie opisuje osobnych zasad przetwarzania danych w UE dla tego trybu. Po drugie, wyższe zużycie kredytów przy schematach Critique i Cascade może szybciej wyczerpać budżet zespołu, dlatego dobrze zacząć od kilku osób i porównać wyniki z trybem Auto.