Google wykrywa oznaki nadciśnienia smartwatchem. Badanie w Nature

Jak zegarek rozpoznaje oznaki nadciśnienia

Model korzysta z dwóch czujników obecnych w większości smartwatchy. Optyczny czujnik tętna (fotopletyzmografia, PPG) śledzi zmiany przepływu krwi pod skórą, a akcelerometr rejestruje drobne drgania ciała przy każdym uderzeniu serca. Sieć neuronowa analizuje 15-sekundowe fragmenty obu sygnałów.

Najpierw model uczył się bez etykiet diagnostycznych, na prawie pół miliona godzin danych od 2109 osób. Dopiero potem uśrednione z kilku dni wzorce, połączone ze wzrostem użytkownika, trafiają do prostego klasyfikatora. Ten zwraca prawdopodobieństwo nadciśnienia, a nie liczbę w milimetrach słupka rtęci.

Według autorów różnica względem dostępnych już urządzeń bez mankietu polega na braku kalibracji. Takie urządzenia wymagają zwykle okresowego porównania z klasycznym ciśnieniomierzem, a model Google działa bez tego kroku.

Wyniki badania w liczbach

Badanie przeprowadzono prospektywnie w pięciu ośrodkach w Stanach Zjednoczonych, we współpracy z Beth Israel Deaconess Medical Center i Harvard Medical School. Uczestnicy nie mieli rozpoznanej choroby serca i nie przyjmowali leków na ciśnienie. Wyniki zegarka porównano z 24-godzinnym pomiarem ABPM.

• Wstępne badanie przesiewowe, zegarek: czułość 65,8 proc., swoistość 90 proc., trafność wyniku dodatniego 80,6 proc.
• Wstępne badanie przesiewowe, pomiar w gabinecie: czułość 55,3 proc., trafność wyniku dodatniego 77,8 proc.
• Potwierdzanie u 48 osób z podwyższonym pierwszym pomiarem, zegarek: czułość 78,4 proc., swoistość 90,9 proc.
• Ponowny pomiar w gabinecie w tej samej grupie: czułość 67,6 proc., swoistość 63,6 proc.
• Kilkudniowe pomiary domowe mankietem: czułość 89,2 proc., swoistość 81,8 proc., czyli wyraźnie więcej wykrytych przypadków niż zegarek.

Co wynik oznacza w praktyce

Czułość 65,8 proc. oznacza, że zegarek nie wskazał około jednej trzeciej osób, które miały nadciśnienie. Wynik „nie wykryto” nie może więc uspokajać. Mocniejszą stroną modelu jest wysoka swoistość, czyli niewiele fałszywych alarmów u osób zdrowych.

Autorzy proponują to rozwiązanie jako badanie okazjonalne. Zegarek noszony na co dzień mógłby skłonić do wizyty u lekarza osobę, która ciśnienia nie mierzy, a według Google ponad połowa chorych nie wie o nadciśnieniu. W naszej ocenie to realna wartość, bo choroba długo nie daje objawów, a pomiar w gabinecie bywa zawyżony przez stres lub zaniżony przez przypadek.

Ograniczenia i czego nie wiadomo

Próba 196 osób jest mała i pochodzi wyłącznie z USA. Badanie nie obejmowało osób leczonych ani chorych na serce, więc nie wiadomo, jak model zachowa się w tych grupach. Google pisze wprost, że metoda nie zastępuje ciśnieniomierza z mankietem, nie stawia rozpoznania i nie zapowiada konkretnej funkcji produktu.

Funkcja trendów ciśnienia w Google Health, uruchomiona pod koniec września 2026 roku, działa na Pixel Watch 3 i nowszych oraz zegarkach Fitbit. Według pomocy Google jest przeznaczona do ogólnego dbania o zdrowie, raz w miesiącu pokazuje ocenę „wysokie” lub „niewysokie” i nie służy do diagnozy ani do zmiany dawek leków. Google nie publikuje listy krajów, w których funkcja jest dostępna, a urządzenia innych producentów nie są obsługiwane.

Polski kontekst i co zrobić teraz

Według starszych statystyk NFZ na nadciśnienie choruje w Polsce co najmniej 11 mln osób, a eksperci Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego szacują tę liczbę na co najmniej 12 mln. Dobrze kontrolowane ciśnienie ma tylko 23-33 proc. chorych. Narzędzie, które podsuwa sygnał do badania, mogłoby w takiej skali mieć znaczenie, ale na razie nie ma dowodów z polskiej ani europejskiej populacji.

Wnioski z badania są proste i nie zastępują porady lekarskiej. Wiarygodny pomiar nadal wykonuje się ciśnieniomierzem z mankietem na ramię, najlepiej w kilku pomiarach w domu, co w badaniu dało najwyższą czułość. Sygnał z zegarka warto traktować jako powód do pomiaru i rozmowy z lekarzem, a jego brak nie jest dowodem zdrowia.

To kolejne w ostatnich tygodniach badanie AI w medycynie opublikowane w czasopiśmie recenzowanym. Wcześniej opisywaliśmy wyniki Microsoftu w diagnozowaniu trudnych przypadków, a także polskie prace nad medycznym modelem językowym.